Bezglutenowe gofry – niczym pszenne!

Tuż po wyjęciu z gofrownicy są chrupiące.
Takie, które przy pierwszym kęsie przyjemnie pękają pod zębami. A potem dzieje się coś, co w bezglutenowym świecie wcale nie jest oczywiste — przez wiele godzin pozostają mięciutkie. Nie wysychają, nie twardnieją, nie zamieniają się w smutne wspomnienie śniadania.

Mają niezwykle przyjemną, glutenową strukturę, delikatny waniliowy aromat i subtelną pomarańczową nutę, która sprawia, że trudno poprzestać na jednym. Po prostu są obłędne.

Dobre gofry zaczynają się od dobrej gofrownicy.

Przez lata testowałam różne modele i z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć jedno — jeśli marzysz o gofrach jak znad morza, kup dobrą gofrownicę.

Ja od lat używam gofrownicy marki Dezal ( u mnie model 301.4.1 ale każda jest klasa) i mam wrażenie, że cokolwiek do niej włożę, wychodzi pięknie. Chrupiąca skórka, równomierne wypieczenie i ten charakterystyczny efekt, którego tak często brakuje w domowych wypiekach. Kupisz, użyjesz i zrozumiesz, dlaczego nie chcę innej.

Naprawdę. Zapomnij o gumowatych gofropodobnych tworach.

Małe składniki, wielka przyjemność

W tym przepisie są  składniki, który robi prawdziwą magię.

Naturalny olejek pomarańczowy.

Dosłownie dwie krople wystarczą, by cały dom wypełnił się aromatem świeżo otartej skórki pomarańczy. To właśnie on sprawia, że zwykłe gofry zamieniają się w letni deser.

U mnie od lat tylko naturalny olejek tłoczony z ekologicznych skórek pomarańczy. Uwielbiam go. Cytrynowy zresztą też. Do tego odrobina prawdziwej wanilii i nagle okazuje się, że śniadanie pachnie jak najlepsza cukiernia.

Dlaczego tak często mówię o składnikach?

Bo w bezglutenowym pieczeniu nie ma przypadków.

Od jakiegoś czasu niemal pod każdym przepisem powtarzam, że składniki, których używam, nie znalazły się tutaj przez przypadek. Każdy z nich został przeze mnie sprawdzony, przetestowany i wybrany spośród wielu innych.

Jeżeli zależy Ci na takim efekcie, jaki widzisz na zdjęciach i jaki opisuję w przepisie, warto sięgnąć po te same produkty.

Naprawdę.

Używam mąk niezwykle drobno mielonych, wręcz pudrowych. Takich, które są świeżo mielone, pachną zbożem, a nie magazynem. Nie są gorzkie, nie są zjełczałe i nie pozostawiają charakterystycznej piaskowej struktury. To ogromna różnica.

Podobnie jest z łupiną babki jajowatej. Ta, której używam, nie zmienia koloru wypieków na szary czy bury. Dodatkowo jest zmielona niemal na pył, dzięki czemu tworzy tę cudowną elastyczność, za którą tak tęsknimy w bezglutenowych wypiekach.

Skąd ten pszenny kolor?

Często pytacie mnie, dlaczego moje wypieki mają tak piękny, ciepły, złocisty kolor.

Sekret jest prosty.

✨ Dobra łupina babki jajowatej, która nie szarzy wypieków.
✨ Złociste masło klarowane ghee.
✨ Wiejskie jajka o intensywnie żółtych żółtkach.

Ot tyle.

I aż tyle.

Nie kupuję ghee w marketach. Kilkakrotnie się skusiłam i niestety kończyło się rozczarowaniem. Zamiast podkreślać smak deseru, wnosiło ciężki, mało przyjemny posmak.